مهاجران افغانستانی به ایران بیایند اما حقابه بیحقابه!/ زنجیره انسانی مردم سیستان برای مطالبه حقابه رودخانه هیرمند

روز گذشته جمعی از مردم منطقه سیستان در اعتراض به عملکرد کمیساریای آب ایران نسبت به پیگیری مسئله حقابه رودخانه هیرمند با تشکیل زنجیره انسانی در بستر تالاب هامون به این روند انفعالی اعتراض کردند.
به گزارش پایگاه خبری شایوردنیوز، در حالیکه میلیونها مهاجر افغانستانی در ایران پناهنده شدهاند و به طور نمونه در شهرستان رفسنجان بیش از ۸۰ هزار افغانستانی زندگی میکنند و فقط حدود ۱۰ هزار نفر از آنها مجاز هستند، علاوه بر هزینههای مالی که مهاجران بر شهرستان متحمل شدهاند، معضلات اجتماعی و فرهنگی و اجتماعی، سرقت، بزهکاری و قتل و… هم از دیگر تبعات حضور اتباع افغانستانی در رفسنجان و دیگر شهرهای ایران است. اما از آن طرف افغانستان حقابه رود هیرمند را نمیدهد و هیئت حاکمه افغانستان نه تنها اقدامی برای رهاسازی حق آبه هیرمند نکرده بلکه بخشی از آب انباشتی پشت سدی که بر روی رود هیرمند احداث شده را به شورهزار گود زره (که قابل استفاده برای خود ملت افغانستان هم نیست) هدایت کرده است.
با خشک شدن جریان آب از افغانستان به سیستان در سالهای اخیر حیات انسانی و طبیعی در سیستان به طور کامل رو به زوال است. سیل مهاجرت و تخلیه منطقه سیستان بیش از پیش شدت گرفته است و مهاجرت سیستانیها به استانها همجوار به مانند کرمان صورت میگیرد.


اهالی سیستان و بلوچستان در این تجمع شعارهایی قبیل چو هامون نباشد تن ما مباد، حقابه حق ماست، سیستان عزت ایران است، حقابه اش را بستانید، شهر سوخته دیگری در راه است، نجات تالاب هامون مطالبه جهانی باید گردد، تنگه احد جمهوری اسلامی را دریابید، سیستان عزیز است، عزیزش بدارید، مردم سیستان گشته آواره به بندر گز و رشت و کرمان، حق گرفتنی است، وزارت امورخارجه تا کی تعلل، اصلاح بند کمال خان پیام مردم سیستان، تضییع حقابه=نابودی زندگی نسل آینده، حقابه سیستان، آزمون دولتمردان، سیستان تشنه است، هامون تشنه است، سیستان فراموش شده، دیپلماسی حقابه سیستان را بگیرید، سر دادند.
گفتنی است، معاهده دلتا در دهه ۵۰ بین ایران و افغانستان منعقد شده که معاهده بینالمللی و قانونی است که ضمانت اجرایی دارد و بر اساس این توافق، افغانستان باید سالانه ۸۲۰ میلیون مترمکعب از حقآبه هیرمند را به ایران بدهد که در سالهای اخیر حق قانونی ایران داده نشده است.